«ΟΔΥΣΣΕΙΕΣ» : ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΡΤ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΚΑΪ – “ODYSSEYS” : VIDEO BY ERT AND SKAI CHANNELS
Category: ΕΚΘΕΣΕΙΣ-EXHIBITIONS
ΟΔΥΣΣΕΙΕΣ: Η ΝΕΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
Χωρίς να αναδιηγείται το μυθολογικό έπος του Ομήρου η έκθεση εμπνέεται από το αρχετυπικό σύμβολο του Οδυσσέα και αφηγείται μέσα από ένα αφαιρετικό και συμβολικό πρίσμα το μακρύ χρονικό του δοκιμαζόμενου ανθρώπου, τον αδιάκοπο αγώνα του να διαχειρισθεί το περιβάλλον, να γνωρίσει νέους τόπους, να δημιουργήσει ευνομούμενες πολιτείες και να αντιπαλέψει τη φθαρτότητα της ύπαρξής του με τη βοήθεια του έρωτα και της δημιουργικής πράξης.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ 150 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ.
ΕΚΘΕΣΗ ΑΦΙΣΑΣ ΣΤΟ ΚΑΦΕ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
Στο φιλόξενο Καφέ του Μουσείου, έναν χώρο που τα τελευταία χρόνια δίνει βήμα διαλόγου σε καλλιτέχνες και εικαστικές ομάδες της Ελλάδας και του εξωτερικού, με στόχο να προσφέρει εικαστικά ερεθίσματα ως γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, παρουσιάζεται η έκθεση αφίσας «150 χρόνια Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο» του Τμήματος Γραφιστικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας.
Στόχος της συνεργασίας του Εθνικού Αρχαιολογικού και του Τμήματος Γραφιστικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας ήταν ο σχεδιασμός αφισών για τον εορτασμό των 150 χρόνων από τη θεμελίωση του Μουσείου, που σηματοδοτούν τον αισθητικό, ιστορικό και πολιτιστικό του χαρακτήρα, προωθούν τις αξίες του και το αναδεικνύουν ως φορέα πολιτισμικής γνώσης και ανάπτυξης. Με την επιστημονική εποπτεία του Βαγγέλη Χατζηθεοδώρου και της Κατερίνας Μπαζίνα, 34 φοιτητές του Ζ΄ εξαμήνου του Τμήματος Γραφιστικής κλήθηκαν να επικοινωνήσουν τον εορτασμό του Μουσείου και να αναδείξουν τον ρόλο του. Να δουν το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με μια πιο φρέσκια ματιά, δημιουργώντας έργα που τονίζουν τη μοναδικότητα και τη διαχρονικότητα των συλλογών του και βοηθώντας το κοινό να αντιληφθεί το Μουσείο ως φορέα γνώσης και αισθητικής απόλαυσης, που αξίζει να επισκεφτεί κανείς.
| Οι συμμετέχοντες φοιτητές του ΤΕΙ Αθήνας | Τμήμα Γραφιστικής | ||
| Ανδρονίκου Βιργινία Βαταβάλη Κωνσταντίνα Βρετού Ειρήνη Ευθυμιοπούλου Αθηνά Ζαγκά Ελευθερία Ζάχου Μαίρη Θεοδοσίου Παναγιώτα Καλαιτζάκη Αλεξάνδρα Καπετανάκη Μαρήλια Καπουράνη Γιάννα Καραγιώργος Παναγιώτης Καράι Λαρεντίνα Κοκονάς Νικόλαος |
Κολέα Βανέσα Κούκα Αγάπη-Μαρία Κουλουρίδη Μαρία-Ιωάννα Κουλουρίδη Ελπίδα Κωσταντίνου Στέφανη Κωσταρά Κατερίνα Ματσούκα Ευγενία Μαρτίνεθ Αλμπέρτο Μαυρωτά Ναταλία Μέρτζιου Αγγελίνα Μιχαήλ Γαβριήλ Μουστάκα Ελένη Μπουγιούκου Μαρία |
Νικολαίδου Ματίνα Παπακοσμά Σοφία Σιαμάγκας Διονύσης Στρουμπούλη Αγγελική Τσάβαλος Γιώργος Τσιούρη Ανθή Τσιρώνης Παναγιώτης Χριστοδούλου Ελισάβετεπιστημονικοί υπεύθυνοι Βαγγέλης Χατζηθεοδώρου Κατερίνα Μπαζίνα |
Δείτε σχετικά και τον παρακάτω σύνδεσμο:
http://www.namuseum.gr/museum/pressreleases/2016/pressrelease_afisa-gr.html
“ένα όνειρο ανάμεσα σε υπέροχα ερείπια…” ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΤΩΝ 17ος -19ος ΑΙΩΝΑΣ- “a dream among splendid ruins…” STROLLING THROUGH THE ATHENS OF TRAVELERS 17th -19th CENTURY
ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ
COMMENTS ABOUT THE EXHIBITION
Το τραγούδι της Αθήνας στην κοίτη του Ιλισού
ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ
Μέσα στο Εθ
νικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στη γαλήνια κόγχη της περιοδικής έκθεσης για τους «Περιηγητές και τις αρχαιότητες», άκουσα κάποια στιγμή τα τζιτζίκια. Το φως σε εκείνο το σημείο έπαιρνε τη θέρμη του δειλινού, δίπλα σε ελιές και φρύγανα, σε μια προσπάθεια ανασύστασης του μικρόκοσμου της παριλίσιας Αθήνας των κλασικών χρόνων.
Κράτησα αυτό το φως, και αυτά τα αρχαία σπαράγματα, σαν να είχα μόλις επιστρέψει από ένα προσκύνημα. Η Αθήνα του Ιλισού, αν και διαλυμένη (από τα τέλη του 18ου αιώνα) και ενταφιασμένη (από τα μέσα του 20ού αιώνα), είχε επιστρέψει ως υπόμνηση, αίσθηση και οφθαλμαπάτη, αλλά είχα μόλις σταθεί μπροστά στη χαλκογραφία του Louis-François Cassas με τη γενική άποψη της Αθήνας (από τη συλλογή έργων τέχνης της Βουλής), με όλο το αθηναϊκό τοπίο σε πλήρες ανάπτυγμα. 
Προηγουμένως είχα χαθεί περιεργαζόμενος τον παριλίσιο ιωνικό ναό, στο έργο των Στιούαρτ και Ρέβετ, που είχε αντιστοιχία με τον ναό της Αθηνάς Νίκης στην Ακρόπολη. Από εκείνο το κλέος έχει μείνει ένα οικόπεδο στην οδό Αρδηττού.
Είναι μία από τις μισοθαμμένες ιστορίες η απώλεια της Αθήνας του Ιλισού. Και δεν είναι μόνον οι κεντρικές λεωφόροι (Καλλιρρόης, Αρδηττού, Βασιλέως Κωνσταντίνου, Μιχαλακοπούλου) που τον έχουν σκεπάσει.
Είναι και η επικράτηση της άγνοιας για την παριλίσια πόλη, που αν κανείς τη βγάλει έξω από το κάδρο, όταν σκέφτεται την αρχαία Αθήνα, τότε έχει τη μισή εικόνα. Τα νερά και η βλάστηση, που επιζούν ως θραύσμα στην Αγία Φωτεινή, έδιναν στην Αθήνα μίαν αίσθηση τοπίου, που οι περιηγητές εξιδανίκευσαν πριν από 200 και 300 χρόνια. Ο αρχαίος Ιλισός είχε γονιμοποιητική δύναμη, ιερά υπήρχαν κατά μήκος της κοίτης του, Αθηναίοι ζούσαν τη φύση μέσα στην πόλη. Ενα μείγμα παγανιστικής φυσιοκρατίας και ρομαντικής αναπόλησης έφερε τον Ιλισό έως τον περασμένο αιώνα τυλιγμένον με θρύλους και δοξασίες. Ο εκσυγχρονισμός των υποδομών της νεότερης Αθήνας, ήδη από τον μεσοπόλεμο, περιλάμβανε το σχέδιο κάλυψης του ποταμού, που εν τω μεταξύ είχε εκπέσει κατά τόπους σε χείμαρρο, με παράγκες χτισμένες στις όχθες του, κυρίως στη σημερινή οδό Μιχαλακοπούλου.
Ωστόσο ήταν (και παραμένει υπογείως) αναπόσπαστο κομμάτι της ίδιας της ιδέας της Αθήνας. Ακόμη και σήμερα, που η ανάμνηση του ποταμού έχει γίνει ισχνή και θολή, η θέα της Ακρόπολης από οποιοδήποτε διαμέρισμα της οδού Αρδηττού ανασυστήνει, σαν μέσα από ένα οπτικό «Πανόραμα» του 19ου αιώνα, το παριλίσιο τοπίο. Είναι το πιο δραματικό σε ένταση τμήμα της αθηναϊκής τοπιογραφίας, έτσι όπως ανυψώνεται ο βράχος της Ακρόπολης με το Ολυμπιείον αριστερά και τον Λυκαβηττό δεξιά. Είναι μία αθηναϊκή εγγραφή, ανεξίτηλη. Φορτωμένη σήματα, έμπλεα συνειρμών.
Στα δικά μας τα χρόνια, μαζί με την παρακμή της πόλης, αναζωπυρώνονται, ασύνδετες, σκόρπιες, αλλά ζωηρές, οι φωνές εκείνες που ζητούν την επανάκτηση της πόλης. Εχουν διαφορετικές αφετηρίες, και γι’ αυτό διαφορετικές ερμηνείες, όλες αυτές οι ζυμώσεις, που κυμαίνονται από την άρνηση της δυναμικής των πόλεων και τη νεορομαντική φυσιολατρία, μέχρι την πλήρη υποταγή του άστεως στην πολιτική του σχεδιασμού και της τεχνολογίας. Κάπου ανάμεσα αναφύεται το μείζον ερώτημα: Είναι τελεσίδικος ο θάνατος του Ιλισού; Μπορεί μία γενιά στο μέλλον να ανασυστήσει το ιστορικό τοπίο των Αθηνών;
“ένα όνειρο ανάμεσα σε υπέροχα ερείπια…” ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΤΩΝ 17ος -19ος ΑΙΩΝΑΣ- “a dream among splendid ruins…” STROLLING THROUGH THE ATHENS OF TRAVELERS 17th -19th CENTURY
ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ
COMMENTS ABOUT THE EXHIBITION
Als Athen noch ein Sehnsuchtsort war
Das Archäologische Nationalmuseum zeigt, wie sich der Westen ein Bild von Griechenland machte
ATHEN, im Oktober
Das Bild Westeuropas von den antiken wie den neuzeitlichen Griechen beruht zum guten Teil auf Wunschdenken, Missverständnissen, Projektionen und dem Ausblenden von Tatsachen. Zugleich war es wegen seiner ästhetisch hergestellten
Evidenz so ungemein wirkungsmächtig und erscheint daher schwer zu korrigieren. Wie dieses Bild entstand, ist jetzt in einer kleinen, aber feinen Sonderausstellung im Athener Archäologischen Nationalmuseum zu besichtigen.
Was Antikensammler, Architekten und Maler, Geographen, Händler und Diplomaten überwiegend aus Frankreich, Italien und England in Reiseberichten, Gemälden, Stichen oder gelehrten Folianten zusammentrugen, findet sich hier aus den Beständen der griechischen Parlamentsbibliothek exemplarisch präsentiert, organisiert in vier Routen.
Den Evokationen zwischen Phantasie und Wirklichkeit beigesellt sind fünfunddreißig marmorne Objekte aus den Beständen des Museums.
Die Kombination beider Horizonte enthält zugleich eine erhellende, wenn auch kaum beabsichtigte Pointe: Das lange Zeit nur in Texten fassbare Athen blieb für die Besucher ein Sehnsuchtsort. Keine gute Voraussetzung, um zu sehen, was ist. Zwar
wurden die Beschreibungen und Pläne selbstverständlich immer genauer, und mit Recht haben die “Antiquities of Athens” von James Stuart und Nicholas Revett aus der zweiten Hälfte des achtzehnten Jahrhunderts in der Schau einen prominenten Platz inne. Aber die zeichnerische Darstellung des Parthenon, die Jacob Spon 1679, also noch vor der verheerenden Explosion des dort angelegten Pulvermagazins acht Jahre später, seinem Reisebericht beifügte, hat weder mit dem antiken Original noch mit dem osmanischen Umbau viel zu tun.
Von Louis-François Cassas bis Leo von Klenze, also neben und lange Zeit nach Stuart und Revett, wurden reale und fiktive Bauten in atmosphärischen Capricci willkürlich kombiniert, bei antiquarischer Genauigkeit im Detail. In diesem Sinne zeigt die
Schau noch einen anderen wirkmächtigen Zug des sehenden Ignorierens, das emphatisch als Wesensschau deklariert werden konnte: Zeitgenössische Menschen fehlen in den Landschaften und Ruinenkonglomeraten weitgehend. Allenfalls
geben sich drei Hirten ein Stelldichein, oder osmanisch gekleidete Folkloregestalten dienen als Größenmaßstab. Die wirklichen Griechen wollte niemand im Bild haben, weil sie wenig mit den antiken Hellenen gemein zu haben schienen und
eher störten.
Nur ein hölzerner Guckkasten mit wunderbaren stereoskopischen Fotografien aus dem späten neunzehnten Jahrhundert am Eingang der Sonderschau zeigt in den antiken Stätten auch Bewohner der sich rasant zur Metropole
transformierenden Stadt.Ferdinand Lassalle zufolge besteht alle große politische Aktion im Aussprechen dessen, was ist. Vor dem Aussprechen bedarf
es eines möglichst unverstellten Blicks auf die Wirklichkeit. Diesen auf höchstem ästhetischem Niveau verweigert zu haben, um sich selbst zu formen und zu bessern, ist auch ein Blatt der Verflechtungsgeschichte Europas mit Griechenland, mit Folgen
bis heute.
UWE WALTER
ΕΚΘΕΣΗ ΜΕ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΗΝ IANOS ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ-EXHIBITION INSPIRED BY THE NATIONAL ARCHAEOLOGICAL MUSEUM IN IANOS ART ROOM
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη 7 Ιουνίου 2016 τα εγκαίνια της ομαδικής εικαστικής έκθεσης της IANOS Αίθουσα Τέχνης για τον εορτασμό των 150 χρόνων από την ίδρυση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Μικρής Άρκτου και την επιμέλεια της Ίριδας Κρητικού, η IANOS Αίθουσα Τέχνης τιμά το σημαντικότερο αρχαιολογικό μουσείο της χώρας με μία έκθεση διακεκριμένων και ανερχόμενων Ελλήνων εικαστικών που θα διαρκέσει έως τις 10 Σεπτεμβρίου. Η έκθεση στη συνέχεια θα μεταφερθεί τον Νοέμβριο στον χώρο αναψυχής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Αντλώντας έμπνευση από τα εκθέματα των συλλογών του Μουσείου, αλλά και από το ίδιο το κτίριο και την ιστορία του, οι καλλιτέχνες αποτυπώνουν μέσα από την προσωπική τους ματιά διαφορετικές πτυχές και θεάσεις του χώρου και των δράσεων του Μουσείου.
Στην έκθεση συμμετέχουν: Κώστας Ανανίδας, Εριέττα Βορδώνη, Μάριος Βουτσινάς, Στέλιος Γαβαλάς, Ανδρέας Γεωργιάδης, Ειρήνη Γκόνου, J.Joshua Garrick, Τίνα Καραγεώργη, Βούλα Καραμπατζάκη, Βασίλης Λιαούρης, Μιχάλης Μαδένης, Στέλλα Μελετοπούλου, Γιάννης Μπεκιάρης, Χαρίτων Μπεκιάρης, Γεωργία Μπλιάτσου, Στέλιος Παναγιωτόπουλος, Γεύσω Παπαδάκη, Παναγιώτης Πασάντας, Ντίνος Πετράτος, Άντζελα Πετροχείλου, Μαίρη Σαμόλη, Δημήτρης Σαρασίτης, Πραξιτέλης Τζανουλίνος, Κατερίνα Τσεμπελή, Πάβλος Χαμπίδης, Αθηνά Χατζή.
Στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 28 Ιουνίου στις 20:30 διάλεξη της Διευθύντριας του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, Δρ Μαρίας Λαγογιάννη.
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ “ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ”- VISIT OF THE GROUP “EVERY SATURDAY IN ATHENS”
Ο Νίκος Βατόπουλος και η ομάδα “Κάθε Σάββατο στην Αθήνα” επισκέφθηκαν χθες το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και απόλαυσαν μοναδικές στιγμές στην έκθεση για την Αθήνα των περιηγητών με ξεναγό τον Θοδωρή Κουτσογιάννη.
Nikos Vatopoulos and the group “Every Saturday in Athens” visited yesterday the National Archaeological Museum and enjoyed unique moments in the temporary exhibition about the Athens of travelers guided by Thodoris Koutsogiannis.
ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ – VISITORS’ COMMENTS
Η περιοδική έκθεση “ένα όνειρο ανάμεσα σε υπέροχα ερείπια…” Περίπατος στην Αθήνα των περιηγητών, 17ος-19ος αιώνας, εμπνέει τους επισκέπτες…
The temporary exhibition “A dream among splendid ruins…” Strolling through the Athens of Travelers. 17th -19th century, inspires visitors…
ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ-VISITORS’ COMMENTS
Ανάμεσα στα αγάλματα, στην αίθουσα του βωμού, ζούσαμε άφωνοι, όλοι μαζί, τα πάθη του Οδυσσέα… Βλέπαμε τα μάτια της Αθηνάς να λάμπουν, τα λόγια να πετούν σαν τα πουλιά, ακούγαμε τη θάλασσα, τους κεραυνούς του Δία, τη λύρα και τον άνεμο, ακούγαμε μαγεμένοι λες από σειρήνες.
Ούτε που κατάλαβα πως πέρασαν οι ώρες… Απ’ το πρωί μέχρι αργά τη νύχτα, ώρες παραμυθένιες. Οι ηθοποιοί, ο ένας καλύτερος απ’ τον άλλο, να σηκώνονται οι τρίχες σου όρθιες, προσοχή! Να γίνεται ο λαιμός σου κόμπος απ’ τη συγκίνηση. Το μουσείο έγινε ναός, παλάτι, λιμάνι απάνεμο.
Όσους κόπιασαν γι’ αυτό το θαύμα, απ΄ τον Μαρωνίτη ως τους υπέροχους αρχαιοφύλακες του μουσείου, τους ευχαριστώ, έναν έναν. Και θα τους ευχαριστώ για καιρό πολύ. Και πρώτον απ’ όλους τον Όμηρο…
Αλεξάνδρα Γαβρίλη
VIDEO της έκθεσης «ένα όνειρο ανάμεσα σε υπέροχα ερείπια…» Περίπατος στην Αθήνα των περιηγητών 17ος – 19ος αιώνας
All for National Archaeological Museum Athens 